Blame Game..

Ήμουν σήμερα μέσα στο λεωφορείο και κοιτώντας έξω από το παράθυρο, είχα χαθεί στις σκέψεις μου, οι οποίες τις τελευταίες εβδομάδες έχουν ένα πέπλο λίγο πιο σκοτεινό απ'ότι συνήθως, αλλά είναι κάτι που θα περάσει όπως και όλα τα υπόλοιπα.

Σκεφτόμουν πρόσωπα και καταστάσεις, πως θα μπορούσα να τις διαχειριστώ, ποια θα έπρεπε να είναι η τακτική προσέγγισης και με τα πολλά και με τα λίγα, έφτιαξα στο μυαλό μου ένα είδος συμβουλής με αποδέκτη πρωτίστως εμένα.

Ξέρεις, πρέπει να μάθουμε να απενοχοποιούμε τον εαυτό μας σε ορισμένες περιπτώσεις. Έχουμε συνηθίσει να παίρνουμε το βάρος της ευθύνης για υπερβολικά πολλά πράγματα στη ζωή μας. Βαρυγγομάμε από όλες τις συνέπεις που ρίχνουμε μόνοι μας στους εαυτούς μας, δίνουμε άφεση αμαρτιών στους άλλους και στήνουμε εμάς στον τοίχο, ζητώντας εξηγήσεις για ό,τι συνέβη.

Ας καθήσουμε όμως για μία στιγμή να το σκεφτούμε καθαρά. Στις διαπροσωπικές σχέσεις δεν είναι ποτέ μόνο ένας ο παίχτης και βάση του πλέον κοινότυπου κανόνα του Νεύτωνα, όπου υπάρχει δράση, υπάρχει και αντίδραση. Σε αυτό το παιχνιδάκι αυτό που έχεις να σκεφτείς είναι η συνείδησή σου. Αν είναι καθαρή, αν έχεις κάνει ό,τι περνά από το χέρι σου για να διορθώσεις καταστάσεις, αν έχεις προσπαθήσει, αν έχεις δείξει συναισθήματα, αν έχεις δημιουργήσει ασφάλεια στον απέναντί σου ή αν απλά το σκέφτεσαι εγωιστικά και ίσως παιδιάστικα, χτυπώντας το πόδι στο πάτωμα και απαιτώντας όλοι να μπουν στα δικά σου παπούτσια.

Να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου ενώ κάνεις αυτή την κριτική και αν τυχόν το συμπέρασμα στο οποίο θα καταλήξεις είναι πως ναι, ανάμεσα σε όλα τα στραβά και αρνητικά που μπορεί να έχεις κάνει, έχεις καταθέσει ένα κομμάτι του εαυτού σου σε μία σχέση και έχεις βάλει το 100% του εύρους των δυνάμεών σου και πάραυτα βλέπεις να διαλύεται σαν ένα κάστρο από τραπουλόχαρτα, βεβαίωσε τον εαυτό σου ότι δεν είσαι ο βασικός φταίχτης. Δώσε σε σένα το περιθώριο της αμφιβολίας.

Άνθρωποι, συναισθήματα, καταστάσεις, αντιδράσεις, πολλές φορές ξεφεύγουν από τα χέρια μας και τον έλεγχό μας και στην ουσία, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορούμε να κάνουμε για αυτό. Ίσως η λύση να είναι η αποδοχή, η ανακούφιση ότι εσύ άνοιξες τα χαρτιά σου, αλλά ο άλλος δε θέλησε ποτέ να προχωρήσει την παρτίδα ή προτίμησε να κλέψει με χαρτιά κάτω από το τραπέζι.

Songs of the week vol.5

Καλώς τον δεχτήκαμε το Σεπτέμβριο παιδιά! Από χθες έχει κατακλυστεί η homepage μου με όλου του είδους τις φθινοπωρινές φωτογραφίες και τα μότο "welcome September", "September please be good to me" και όλα τα συναφή. Τίποτα πέρα από τα κλασικά δηλαδή, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Για να είμαι ειλικρινής, ο μήνας αυτός είναι ο αγαπημένος μου από όλους τους υπόλοιπους του έτους, γιατί νιώθω να μπαίνω ξανά σε λειτουργία. Οι στόχοι μου να ξαναγυρίζουν πιο καθαροί μέσα στο μυαλό μου, οι προσπάθειές μου να γίνονται πιο απτές και οι δυνάμεις μου να είναι πιο ανανεωμένες. Αυτό το παθαίνω άλλη μία στιγμή μέσα στο χρόνο, όταν αλλάζει το έτος υποθέτω, γιατί και εκεί θυμάσαι ξανά να "ξυπνήσεις" από το λήθαργο που σου προκαλεί η καθημερινότητα!

Μιας και έχουμε και το ξεκίνημα μίας ακόμα εβδομάδας και επειδή έχω βρει καινούριες μουσικές αδυναμίες μέσα σε αυτές τις μέρες που έχουν μεσολαβήσει από το τελευταίο, αντίστοιχου περιεχομένου ποστ, ήρθε η ώρα για songs of the week!


1. Lady Gaga - ARTPOP

Ντόρος για το πολυαναμενόμενο μουσικό comeback της απόλυτα ανατρεπτικής Lady Gaga. Τα απανταχού monsterάκια έχουν αρχίσει ξανά να υποστηρίζουν τη Βασίλισσά τους και η ίδια την προηγούμενη εβδομάδα εμφανίστηκε on stage στα μουσικά βραβεία MTV Video Music Awards, αν και θαρρώ πως δεν έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Να σου πω την αλήθεια μου, δεν κρατούσα και την αναπνοή μου μέχρι την κυκλοφορία του καινούριου της album, ειδικά από τη στιγμή που το leading single Applause δεν με έχει ενθουσιάσει, αλλά η χθεσινή εμφάνισή της στο iTunes Festival με έκανε να ανυπομονώ για την 11η Νοεμβρίου, οπότε και το ARTPOP θα είναι άμεσα διαθέσιμο. Αυτό που με κέντρισε δεν ήταν η σκηνική της παρουσία ούτε οι αλλαγές στα outfits ούτε το κωλαράκι που έχει δείξει χάρη στα string που τελευταία προτιμά. Αυτό που με κέντρισε ήταν τα τραγούδια της. Είναι μία διαφορετική Gaga, ώριμη και φαίνεται να πειραματίζεται πολύ με τους ήχους αυτής της δισκογραφικής της δουλειάς. Μπορεί οι μέρες του Just Dance και του Alejandro να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, αλλά αυτό δε σημαίνει πως ακόμα δεν έχει κάτι να μας δείξει καθαρά μουσικά! Το ομώνυμο τραγούδι του album ήταν αυτό που ξεχώρισα, γιατί ο ήχος του θαρρώ μιλάει στη σεξουαλικότητά σου την ίδια ακριβώς στιγμή που εκφράζεις τον έρωτά σου για έναν άνθρωπο. Δε συμβαίνει συχνά ο συνδυασμός!

2. Capital Cities - Safe and Sound

Πρώτο digital release είχε το 2011, κυκλοφόρησε επισήμως το 2013, άρχισε να κατακτά ραδιοφωνικά airplays τον ίδιο χρόνο και έφτασε το 1 εκατομμύριο πωλήσεις μέσα στον Αύγουστο που μας πέρασε! Όταν το πρωτοάκουσα πριν από μερικές μέρες στο ραδιόφωνο, ήμουν σε άλλο δωμάτιο του σπιτιού, αλλά έτρεξα κυριολεκτικά στον υπολογιστή μου για να ψάξω τον τίτλο, τον καλλιτέχνη, να το βάλω on replay mode στο youtube! Στην αρχή νόμιζα πως ήταν οι Empire of the Sun, αλλά τελικά έπεσα έξω όπως όλοι καταλαβαίνουμε και αυτό που με κόλλησε στο συγκεκριμένο τραγούδι είναι ο ήχος της τρομπέτας που δένει τόσο αρμονικά με τον alternative pop χαρακτήρα. Είναι άκουσμα που εύκολα σου γίνεται εθιστικό χωρίς πολλή προσπάθεια. Στα plus είναι και το ιδιαίτερο video που το συνοδεύει!

3. Sonnentanz - Sun Don't Shine (ft.Will Heard)

Είναι κολλημένο στο No.3 του UK Singles Chart, αλλά δεν είναι αυτός ο τρόπος που το ανακάλυψα. Ήταν βασικά το cover που έκανε το διάσημο μοντέλο Cara Delevigne. Ήθελα να δω κατά πόσο το απόλυτο αυτή τη στιγμή model icon έχει ταλέντο και στα φωνητικά κι έτσι πάτησα play. Στη δίπλα στήλη των suggestion υπήρχε φυσικά η original version του που απλά..ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ να μη σου αρέσει, ακόμα κι αν αυτό δεν είναι το "είδος" της μουσικής που ακούς. Είναι απόλυτα summer chilling sound, είναι αγαπησιάρικο, σε κάνει να χαμογελάς, γιατί η μουσική στην τελική, αυτό είναι, συναισθήματα!

Through all the space and time, your love is mine, but the sun don't shine, the sun don't shine without you..

4. Armin Van Buuren ft. Trevor Gruthie - This is what it feels like

Ο Number 1 (ακόμα) DJ του πλανήτη ξεχωρίζει πάντα για την μελωδικότητα που βάζει σαν μυστικό υλικό στις μουσικές του δημιουργίες και αυτό το track δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση εξαίρεση! Μπορεί να μην σου κάνει κλικ με το πρώτο άκουσμα, αλλά eventually it grows on you και κάτι που μου αρέσει πάρα πολύ είναι όταν φωνές alternative/indie rock σαν του Trevor ή του John Martin συνδυάζονται με τους ήχους της trance ή house μουσικής.

5. Tom Odell - On Another Love

Λατρεύω να πηγαίνω από βίντεο σε βίντεο στο youtube, είναι σαν ένα μικρό ταξίδι στην μουσική που δε ξέρεις που θα σε βγάλει. Έτσι έπεσα πάνω στο Another Love που από τις πρώτες νότες έκανε την καρδιά μου να γεμίσει από συναισθήματα. Δε ξέρω αν υποσυνείδητα μίλησε σε κάποια παλιά μου ερωτική εμπειρία ή αν απλά και αντικειμενικά είναι τόσο μα τόσο όμορφο τραγούδι, αλλά με έκανε να ψάξω τον Βρετανό καλλιτέχνη, να ακούσω όλο του το album Long Way Down και να καταλήξω ότι θα συνεχίσω να ακολουθώ την μουσική του πορεία, γιατί είναι ένα μικρό διαμάντι που αξίζει προσοχής!

And I wanna kiss you, make you feel alright.. I'm just so tired to share my nights.. I wanna cry and I wanna love, but all my tears have been used up..on another love!