Φαινόμενο της εποχής το λες και αυτό. Άνθρωποι που φαινομενικά τα πηγαίνουν καλύτερα και από το "κώλος και βρακί", αλλά ουσιαστικά μαχαιρώνονται πίσω από τις πλάτες ο ένας του αλλουνού. Δε θα το περιορίσω στη δική μου πόλη, δε θα το περιορίσω στον "κόσμο της νύχτας", δε θα το περιορίσω στους ανθρώπους που είναι εκ φύσεως "δήθεν", γιατί δυστυχώς το βλέπω να εξαπλώνεται όλο και περισσότερο.
Τους βλέπεις να βγαίνουν μαζί για ποτό, να περνάνε ώρες σε μία καφετέρια για να πουν τα νέα τους, να ανταλλάσσουν κάθε είδους αγαπησιάρικα σχόλια στο facebook εξυμνώντας τον υπέρτατο συναισθηματικό ή καφριλίκικο σύνδεσμο που έχουν μεταξύ τους και τελικά εάν τους ρωτήσεις, αυτά που τους χωρίζουν και αυτά που τους ενοχλούν είναι περισσότερα από όσα τους δένουν. Όλα έχουν καταλήξει να είναι μία βιτρίνα, πιο εύθραυστη και από το γοβάκι της Σταχτοπούτας. Μην πας να το καλύψεις, λέγοντας ίσως πως αυτή είναι η πλέον καθημερινή έκφραση του συμβιβασμού που πρέπει να κάνεις για να έχεις κάποιον άνθρωπο στη ζωή σου, γιατί έτσι χαντακώνεις σχέσεις που όντως αξίζουν.
Ξέρεις τι σκέφτομαι? Μακάρι να είχαμε το θάρρος της άποψής μας. Να το είχαμε για αυτή την περίπτωση, να το είχαμε και για πολλές περισσότερες. Να μπορούσαμε να πούμε ξεκάθαρα, χωρίς κοινωνικές νόρμες, χωρίς "έτσι πρέπει", χωρίς στεγανά και όρια αυτό που πραγματικά θέλουμε σε αυτή την κωλοζωή και αυτό που πραγματικά σκεφτόμαστε. Αν το κάναμε, θα ήμασταν πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι..
Δε θα είχαμε δήθεν φίλους στη ζωή μας.. Θα εμπιστευόμασταν περισσότερο.. Θα χαμογελούσαμε περισσότερο.. Δε θα κρύβαμε τη σεξουαλικότητά μας.. Θα ήμασταν περήφανοι για αυτό που είμαστε.. Δε θα κρυβόμασταν πίσω από ανόητες μόδες, δε θα θέλαμε να γίνουμε ανορεξικά μοντέλα.. Κι αυτές είναι μόνο μερικές από τις εκβάσεις και τις πιθανές τροπές.
Δεν υποστηρίζω να καταργηθεί ο κοινωνικός και ανθρώπινος σεβασμός που μας κάνει να υπομένουμε ο ένας τον άλλον και να είμαστε στοιχειωδώς ευγενικοί με την προσωπικότητα του δίπλα, αλλά να χαθεί από το χάρτη αυτός ο ωφελιμισμός και η σκέψη "τα πάντα μπροστά στο συμφέρον", τουλάχιστον στον τομέα που λέγεται διαπροσωπικές σχέσεις και που υποτίθεται, κρύβει μέσα όλους τους θησαυρούς που κάνουν τα 24ώρα μας πιο γεμάτα.
Όταν λες ότι αγαπάς κάποιον, να το εννοείς. Όταν βάζεις την ταμπελίτσα ότι είναι φίλος σου, να καταλαβαίνεις τι βάρος έχει αυτή η λέξη. Όταν λες λόγια αγάπης και υποστήριξης, να τα εννοείς στην πράξη με όλο σου το είναι και όχι μόνο για το θεαθήναι των social media.
Τους βλέπεις να βγαίνουν μαζί για ποτό, να περνάνε ώρες σε μία καφετέρια για να πουν τα νέα τους, να ανταλλάσσουν κάθε είδους αγαπησιάρικα σχόλια στο facebook εξυμνώντας τον υπέρτατο συναισθηματικό ή καφριλίκικο σύνδεσμο που έχουν μεταξύ τους και τελικά εάν τους ρωτήσεις, αυτά που τους χωρίζουν και αυτά που τους ενοχλούν είναι περισσότερα από όσα τους δένουν. Όλα έχουν καταλήξει να είναι μία βιτρίνα, πιο εύθραυστη και από το γοβάκι της Σταχτοπούτας. Μην πας να το καλύψεις, λέγοντας ίσως πως αυτή είναι η πλέον καθημερινή έκφραση του συμβιβασμού που πρέπει να κάνεις για να έχεις κάποιον άνθρωπο στη ζωή σου, γιατί έτσι χαντακώνεις σχέσεις που όντως αξίζουν.
Ξέρεις τι σκέφτομαι? Μακάρι να είχαμε το θάρρος της άποψής μας. Να το είχαμε για αυτή την περίπτωση, να το είχαμε και για πολλές περισσότερες. Να μπορούσαμε να πούμε ξεκάθαρα, χωρίς κοινωνικές νόρμες, χωρίς "έτσι πρέπει", χωρίς στεγανά και όρια αυτό που πραγματικά θέλουμε σε αυτή την κωλοζωή και αυτό που πραγματικά σκεφτόμαστε. Αν το κάναμε, θα ήμασταν πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι..
Δε θα είχαμε δήθεν φίλους στη ζωή μας.. Θα εμπιστευόμασταν περισσότερο.. Θα χαμογελούσαμε περισσότερο.. Δε θα κρύβαμε τη σεξουαλικότητά μας.. Θα ήμασταν περήφανοι για αυτό που είμαστε.. Δε θα κρυβόμασταν πίσω από ανόητες μόδες, δε θα θέλαμε να γίνουμε ανορεξικά μοντέλα.. Κι αυτές είναι μόνο μερικές από τις εκβάσεις και τις πιθανές τροπές.
Δεν υποστηρίζω να καταργηθεί ο κοινωνικός και ανθρώπινος σεβασμός που μας κάνει να υπομένουμε ο ένας τον άλλον και να είμαστε στοιχειωδώς ευγενικοί με την προσωπικότητα του δίπλα, αλλά να χαθεί από το χάρτη αυτός ο ωφελιμισμός και η σκέψη "τα πάντα μπροστά στο συμφέρον", τουλάχιστον στον τομέα που λέγεται διαπροσωπικές σχέσεις και που υποτίθεται, κρύβει μέσα όλους τους θησαυρούς που κάνουν τα 24ώρα μας πιο γεμάτα.
Όταν λες ότι αγαπάς κάποιον, να το εννοείς. Όταν βάζεις την ταμπελίτσα ότι είναι φίλος σου, να καταλαβαίνεις τι βάρος έχει αυτή η λέξη. Όταν λες λόγια αγάπης και υποστήριξης, να τα εννοείς στην πράξη με όλο σου το είναι και όχι μόνο για το θεαθήναι των social media.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου