Με έναν φίλο μου ήμασταν μέσα στο αμάξι οδηγώντας στην εθνική. Συζητούσαμε για το πως είχε κυλήσει η βραδιά. Ξεκινήσαμε από έναν απλό καφέ και καταλήξαμε να πηγαίνουμε σε νύχτα πόνου! Ήταν η κλασική ατάκα τύπου "τα αυθόρμητα είναι και τα καλύτερα". Κατάφερα όμως να κάνω μία μικρή ακόμα σύνδεση ή αν προτιμάς, κατάφερα να συνειδητοποιήσω γιατί αυτές οι αυθόρμητες και απρογραμμάτιστες βραδιές με τους φίλους σου είναι και αυτές που έχεις να αναπολείς αργότερα στη ζωή σου με τον πιο ευχάριστο τρόπο.
Είναι οι προσδοκίες μας. Όταν οργανώνεις μία βραδιά είναι πλέον σίγουρο ότι κάτι θα πάει στραβά. Ή δε θα δεις αυτόν που θες ή δε θα διασκεδάσεις τόσο πολύ ή κάποιος θα σου κάνει νερά με τα πλάνα που έχεις βάλει σε κίνηση. Το έχεις τόσο ξεκάθαρα οργανωμένο στο μυαλό σου, έχεις πλήρως προετοιμαστεί για τα ενδεχόμενα που εσύ επιλέγεις να προετοιμαστείς, ώστε αυτόματα ανεβάζεις τις προσδοκίες σου και εάν κάτι δεν πάει όπως το θες, στραβώνεις και ενίοτε κατεβάζεις μούρη. Όταν όμως χαλαρώνεις και αφήνεις τα πράγματα, τη βραδιά σου, τις σχέσεις σου μερικές φορές να κυλήσουν όπως αυθόρμητα βγαίνει από σένα και τους γύρω σου, τελικά απολαμβάνεις ακόμα περισσότερο τις στιγμές σου.
Το συνδύασα και σε ένα γενικότερο επίπεδο, σκεπτόμενη το quote του Shakespeare: "Expectation is the root of all heartache".
Το κάνουμε αυτό και στις σχέσεις μας λοιπόν. Περιμένουμε τους ανθρώπους να συμπεριφερθούν με τον τρόπο που θα άρμοζε στα δικά μας δεδομένα. Περιμένουμε να είναι αυτό που αποζητάμε και κλείνουμε τα μάτια σε αυτό που πραγματικά είναι. Περιμένουμε μία σχέση να κυλήσει ακριβώς όπως την έχουμε ονειρευτεί και ξεχνάμε να συνειδητοποιήσουμε κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά το βασικότερο που συμβαίνει και αυτό είναι..η ζωή! Ανεβάζουμε τόσο τις απαιτήσεις μας που φυσικά και κάτι δε θα αποδειχθεί αυτό που θέλαμε. Έτσι ξενερώνουμε, θυμώνουμε, τσακωνόμαστε, χωρίζουμε.
"What will mess you up most in life is the picture in your head of how it is supposed to be".
Δεν υποστηρίζω φυσικά το να μην είσαι φολόδοξος ή να μην έχεις κανένα πλάνο ή στόχο ή να μη ξέρεις τι ζητάς από έναν άνθρωπο και απλά να αφήνεις το ρεύμα να σε πάει σε όποια κατεύθυνση είναι ο άνεμος. Αυτά όμως έχουν να κάνουν με σένα. Είναι δικές σου επιλογές, δική σου εσωτερική διεργασία. Το να τα προβάλλεις σε έναν άλλον άνθρωπο με τρόπο εκβιαστικό αν θες ή ψυχαναγκαστικό είναι κάτι που θα σε χαλάσει. Τώρα, αργότερα και μπορεί να έχει ήδη συμβεί, να ξέρεις απόλυτα για τι μιλάω.
Η ζωή συμβαίνει αυθόρμητα. Η ικανότητα που πρέπει να καλλιεργήσεις είναι η προσαρμογή σου, αλλιώς θα πέσεις στην παγίδα της αυτοεκπληρούμενης προφητείας: τα στραβά που νομίζεις ότι θα συμβούν, στο τέλος θα τα προκαλέσεις μόνος σου.
Είναι οι προσδοκίες μας. Όταν οργανώνεις μία βραδιά είναι πλέον σίγουρο ότι κάτι θα πάει στραβά. Ή δε θα δεις αυτόν που θες ή δε θα διασκεδάσεις τόσο πολύ ή κάποιος θα σου κάνει νερά με τα πλάνα που έχεις βάλει σε κίνηση. Το έχεις τόσο ξεκάθαρα οργανωμένο στο μυαλό σου, έχεις πλήρως προετοιμαστεί για τα ενδεχόμενα που εσύ επιλέγεις να προετοιμαστείς, ώστε αυτόματα ανεβάζεις τις προσδοκίες σου και εάν κάτι δεν πάει όπως το θες, στραβώνεις και ενίοτε κατεβάζεις μούρη. Όταν όμως χαλαρώνεις και αφήνεις τα πράγματα, τη βραδιά σου, τις σχέσεις σου μερικές φορές να κυλήσουν όπως αυθόρμητα βγαίνει από σένα και τους γύρω σου, τελικά απολαμβάνεις ακόμα περισσότερο τις στιγμές σου.
Το συνδύασα και σε ένα γενικότερο επίπεδο, σκεπτόμενη το quote του Shakespeare: "Expectation is the root of all heartache".
Το κάνουμε αυτό και στις σχέσεις μας λοιπόν. Περιμένουμε τους ανθρώπους να συμπεριφερθούν με τον τρόπο που θα άρμοζε στα δικά μας δεδομένα. Περιμένουμε να είναι αυτό που αποζητάμε και κλείνουμε τα μάτια σε αυτό που πραγματικά είναι. Περιμένουμε μία σχέση να κυλήσει ακριβώς όπως την έχουμε ονειρευτεί και ξεχνάμε να συνειδητοποιήσουμε κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά το βασικότερο που συμβαίνει και αυτό είναι..η ζωή! Ανεβάζουμε τόσο τις απαιτήσεις μας που φυσικά και κάτι δε θα αποδειχθεί αυτό που θέλαμε. Έτσι ξενερώνουμε, θυμώνουμε, τσακωνόμαστε, χωρίζουμε.
"What will mess you up most in life is the picture in your head of how it is supposed to be".
Δεν υποστηρίζω φυσικά το να μην είσαι φολόδοξος ή να μην έχεις κανένα πλάνο ή στόχο ή να μη ξέρεις τι ζητάς από έναν άνθρωπο και απλά να αφήνεις το ρεύμα να σε πάει σε όποια κατεύθυνση είναι ο άνεμος. Αυτά όμως έχουν να κάνουν με σένα. Είναι δικές σου επιλογές, δική σου εσωτερική διεργασία. Το να τα προβάλλεις σε έναν άλλον άνθρωπο με τρόπο εκβιαστικό αν θες ή ψυχαναγκαστικό είναι κάτι που θα σε χαλάσει. Τώρα, αργότερα και μπορεί να έχει ήδη συμβεί, να ξέρεις απόλυτα για τι μιλάω.
Η ζωή συμβαίνει αυθόρμητα. Η ικανότητα που πρέπει να καλλιεργήσεις είναι η προσαρμογή σου, αλλιώς θα πέσεις στην παγίδα της αυτοεκπληρούμενης προφητείας: τα στραβά που νομίζεις ότι θα συμβούν, στο τέλος θα τα προκαλέσεις μόνος σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου