Είναι ένα τηλεοπτικό προϊόν που έχει καθηλώσει εκατομμύρια τηλεθεατών ανά τον κόσμο, έχει βάλει στο ενεργητικό του άπειρες υποψηφιότητες, αλλά και νίκες σε τηλεοπτικά βραβεία, έχει δει ερμηνείες του να αποθεώνονται και ηθοποιούς του να ανυψώνονται στην ιδεατή ρεαλιστικότητα των χαρακτήρων που υποδύονται.
Είναι μία σειρά που πήγε άπατη στην Ελλάδα, μία σειρά που ελάχιστους έχω ακούσει να παρακολουθούν. Για τους υπόλοιπους, είναι βαρετή προφανώς.
Έχοντας διαβάσει άπειρες κριτικές για το φινάλε της 6ης σεζόν που έριξε αυλαία πριν από μερικές εβδομάδες, θέλω να πάρω λίγο χρόνο για να πω 5 λόγους που για μένα το 'Mad Men' κατατάσσεται στις all time most favorite τηλεοπτικές σειρές από τις λίγες ίσως που έχω παρακολουθήσει.
1. Ο χαρακτήρας του Don Draper. Είναι ο δυναμικός, πλούσιος άνδρας που βγάζει μία απίστευτη δυναμική προς τα έξω, κλασικός γυναικοκατακτητής που ξέρεις πως είναι μαλάκας, αλλά πάραυτα αφήνεσαι με περίσσεια χαρά στη γοητεία του, στην ακαταμάχητη έλξη που σου προκαλεί ο ναρκισσισμός του. Επιπόλαιος στις επιλογές του όσον αφορά στο ωραίο φύλο, αλλάζει γυναίκες πολύ γρήγορα ή ακόμα κι αν τις κρατά σταθερές, τις απατά. Ξεχωριστός, ιδιαίτερος, μοναδικής αξίας στέλεχος της βιομηχανίας του marketing, μοιάζει ανίκητος με ό,τι καταπιαστεί. Εν συντομία πάντα, γιατί η δραματικότητα αυτού του χαρακτήρα χρειάζεται άπειρες σελίδες ανάλυσης.
2. Η πιστή θαρρώ αναπαράσταση της δεκαετίας των 60's. Η μόδα, η μουσική, τα γεγονότα που χάραξαν τη δική τους ιστορική στιγμή σε αυτούς τους χρόνους. Η νοοτροπία, το σκεπτικό, ο ρατσισμός, οι προκαταλήψεις. Τα ναρκωτικά, το ποτό, το τσιγάρο. Οι επικίνδυνες γειτονιές, τα πολιτικά σκηνικά, οι δυναμικές προσωπικότητες της εποχής.
3. Ο Jon Hamm. Δε θα αποφύγω να πω πως είναι γοητευτικός άνδρας, αλλά όταν έχεις παρακολουθήσει 6 σεζόν, όταν έχεις μισήσει, αγαπήσει, ερωτευτεί τον χαρακτήρα που υποδύεται, το ζήτημα ξεφεύγει απλά από την εμφάνισή του και είναι ουσιαστικά στην ερμηνεία του, στο πόσο καλά σου πουλάει τον Don Draper, στο πόσο δεν μπορείς να διαχωρίσεις τον χαρακτήρα από τον ηθοποιό, στο ότι τον βλέπεις σε φωτογραφίες από shopping therapy με τη σύντροφό του και δε σου κάνει αίσθηση γιατί του λείπουν τα κοστούμια του Don.
QUOTES..
* "What you call 'love' was invented by guys like me. To sell Nylons." - Don Draper
* "Well, I hate to break it to you, but there is no big lie. There is no system. The universe is indifferent." - Don Draper
* "When God closes a door, he opens a dress." - Roger Sterling
* "You want to be taken seriously. Stop dressing like a little girl." - Joan Holloway
* Peggy: "I have a boyfriend." Joyce: "He doesn’t own your vagina." Peggy: "No, but he’s renting it."
* “ I'm not a solution to your problem. I'm another problem.” - Joan Holloway
* "It's a business of sadists and masochists, and you know which one you are." - Ida Blankenship
Είναι μία σειρά που πήγε άπατη στην Ελλάδα, μία σειρά που ελάχιστους έχω ακούσει να παρακολουθούν. Για τους υπόλοιπους, είναι βαρετή προφανώς.
Έχοντας διαβάσει άπειρες κριτικές για το φινάλε της 6ης σεζόν που έριξε αυλαία πριν από μερικές εβδομάδες, θέλω να πάρω λίγο χρόνο για να πω 5 λόγους που για μένα το 'Mad Men' κατατάσσεται στις all time most favorite τηλεοπτικές σειρές από τις λίγες ίσως που έχω παρακολουθήσει.
1. Ο χαρακτήρας του Don Draper. Είναι ο δυναμικός, πλούσιος άνδρας που βγάζει μία απίστευτη δυναμική προς τα έξω, κλασικός γυναικοκατακτητής που ξέρεις πως είναι μαλάκας, αλλά πάραυτα αφήνεσαι με περίσσεια χαρά στη γοητεία του, στην ακαταμάχητη έλξη που σου προκαλεί ο ναρκισσισμός του. Επιπόλαιος στις επιλογές του όσον αφορά στο ωραίο φύλο, αλλάζει γυναίκες πολύ γρήγορα ή ακόμα κι αν τις κρατά σταθερές, τις απατά. Ξεχωριστός, ιδιαίτερος, μοναδικής αξίας στέλεχος της βιομηχανίας του marketing, μοιάζει ανίκητος με ό,τι καταπιαστεί. Εν συντομία πάντα, γιατί η δραματικότητα αυτού του χαρακτήρα χρειάζεται άπειρες σελίδες ανάλυσης.
2. Η πιστή θαρρώ αναπαράσταση της δεκαετίας των 60's. Η μόδα, η μουσική, τα γεγονότα που χάραξαν τη δική τους ιστορική στιγμή σε αυτούς τους χρόνους. Η νοοτροπία, το σκεπτικό, ο ρατσισμός, οι προκαταλήψεις. Τα ναρκωτικά, το ποτό, το τσιγάρο. Οι επικίνδυνες γειτονιές, τα πολιτικά σκηνικά, οι δυναμικές προσωπικότητες της εποχής.
3. Ο Jon Hamm. Δε θα αποφύγω να πω πως είναι γοητευτικός άνδρας, αλλά όταν έχεις παρακολουθήσει 6 σεζόν, όταν έχεις μισήσει, αγαπήσει, ερωτευτεί τον χαρακτήρα που υποδύεται, το ζήτημα ξεφεύγει απλά από την εμφάνισή του και είναι ουσιαστικά στην ερμηνεία του, στο πόσο καλά σου πουλάει τον Don Draper, στο πόσο δεν μπορείς να διαχωρίσεις τον χαρακτήρα από τον ηθοποιό, στο ότι τον βλέπεις σε φωτογραφίες από shopping therapy με τη σύντροφό του και δε σου κάνει αίσθηση γιατί του λείπουν τα κοστούμια του Don.
4. Η μόδα και η μουσική. Δε θα ξεχάσω ποτέ την εμφάνιση της January Jones ως Betty στο επεισόδιο που βρίσκονται σα ζεύγος ακόμα με τον Don στην Ιταλία. Ή την Jessica Paré σαν Megan στο επεισόδιο που ξαφνικά ανακοινώνεται ο θάνατος του Martin Louther King. Ή τέλος, την Peyton List ως Jane Siegel, σύζυγος του playboy Roger Sterling. Και δε χρειάζεται καν να πω πόση γοητεία και σεξαπίλ προσδίδουν τα κοστούμια στους άνδρες και να ξέρετε, δεν μένω μόνο στην περίπτωση του Don Draper. Συν ότι είναι από τις ελάχιστες σειρές αυτή τη στιγμή στους απανταχού τηλεοπτικούς δέκτες με soundtrack να κλειδώνει σε κάθε σκηνή που παρακολουθείς, που σε μεταφέρει στην εποχή, σου δημιουργεί συναισθήματα, ολοκληρώνει τις σκέψεις που έχεις για τους χαρακτήρες. Στην πρεμιέρα του 5ου κύκλου, την αμέσως επόμενη μέρα το 'Zou Bisou Bisou' είχε σκαρφαλώσει στην κορυφή των downloads στην Αμερική. Needless to say something more.
5. Η ατόφια δραματικότητα κάθε επεισοδίου, κάθε σεζόν! Από επεισόδιο σε επεισόδιο η αλήθεια είναι ότι δεν μπορείς εύκολα να διακρίνεις τον ουσιαστικό χαρακτήρα του δράματος που διέπει αυτή την τηλεοπτική σειρά. Μερικές φορές, είναι εύκολο να παρακολουθείς, αλλά χρειάζεσαι μερικά δευτερόλεπτα για να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς έχεις παρακολουθήσει για 55 λεπτά. Στην τελευταία, σεζόν, χρειάστηκε να δω 13 επεισόδια για να καταλάβω στο τέλος πως όλα αυτά δένονταν μεταξύ τους και ποια ήταν τα κρυφά νοήματα των δημιουργών του που ενώθηκαν ξαφνικά σαν κομμάτια παζλ, δίνοντάς σου την ψυχοσύνθεση του κεντρικού ήρωα και την ειρωνεία της πραγματικότητάς του. Ίσως μαζί με το 'Californication' που είναι σε τελείως διαφορετική διάσταση, είναι οι δύο σειρές στις οποίες εφαρμόζονται οι βασικές αρχές της αρχαίας τραγωδίας.
" Ο ήρωας παύει να λειτουργεί ως πρότυπο, γενόμενος τελικά ένα πρόβλημα για τον εαυτό του και για τους άλλους. Αυτή ίσως είναι η μοίρα που ακολουθεί τους ήρωες. Αν ο ήρωας επιλέξει τη στατικότητα και την αδράνεια επαναπαυμένος στις δάφνες του, τότε η ίδια η εξέλιξη τον καταργεί. Η συνήθης αντίδραση ενός τέτοιου ήρωα στις ανάγκες της εξέλιξης είναι η διαμόρφωση μιας τυραννικής συμπεριφοράς. "
QUOTES..
* "You don't know how to drink. Your whole generation, you drink for the wrong reasons. My generation, we drink because it's good, because it feels better than unbuttoning your collar, because we deserve it. We drink because it's what men do." - Roger Sterling
* "What you call 'love' was invented by guys like me. To sell Nylons." - Don Draper
* "Well, I hate to break it to you, but there is no big lie. There is no system. The universe is indifferent." - Don Draper
* "When God closes a door, he opens a dress." - Roger Sterling
* "You want to be taken seriously. Stop dressing like a little girl." - Joan Holloway
* Peggy: "I have a boyfriend." Joyce: "He doesn’t own your vagina." Peggy: "No, but he’s renting it."
* “ I'm not a solution to your problem. I'm another problem.” - Joan Holloway
* "It's a business of sadists and masochists, and you know which one you are." - Ida Blankenship
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου